به گزارش آلاچیق خبر ، تابلوی افتخارات ورزش کشور، بسیاری از نشانهای درخشان خود را مدیون ورزشکاران اصفهانی است که در میان آنان، معلمان ورزشکار پرشمارند. میهمان این شمارۀ آنسوی معلمی، فاطمه و زینب شکاری، خواهران دو قلوی اصفهانی هستند که هم در دنیای ورزش و هم در دنیای معلمی پیشتازند.
سلام! لطفاً خودتان را برای مخاطبان پرتو مهر معرفی کنید.
زینب شکاری: من زینب و خواهرم فاطمه شکاری، متولد سال ۱۳۸۳ و اهل اصفهان هستیم که از سن ۱۶ سالگی وارد رشتۀ تیراندازی شدیم. این رشته را ابتدا از طریق رسانهها دنبال میکردیم و الان حدود سه سال است که به طور حرفهای در این رشته فعالیت میکنیم.
فاطمه شکاری: عضویت در تیم ملی تیراندازی با تپانچه در ردۀ سنی نوجوانان از دستاوردهای ما در طول مدت فعالیت حرفهای در این رشتۀ ورزشی است.
بیایید از سالهای مدرسه شروع کنیم. در دبیرستان چه رشتهای خواندید؟
زینب: در دبیرستان در رشتۀ علومانسانی دیپلم گرفتیم و برای ادامۀ مسیر هم دانشگاه فرهنگیان را انتخاب کردیم. هماکنون فاطمه در رشتۀ مشاورۀ این دانشگاه مشغول تحصیل است و من هم آموزش ابتدایی میخوانم. البته باید اضافه کنم فاطمه رتبۀ ۴۳۱ کنکور را هم به دست آورده است.
پس شما علاوه بر اینکه نخبۀ ورزشی هستید، نخبۀ علمی هم هستید. از این بابت به شما افتخار میکنیم. از مشوقهایتان در طول مسیر ورزش برایمان بگویید.
فاطمه: شما محبت دارید. در درجۀ اول باید بگویم لطف و یاری خداوند شامل حال ما شد و خانواده نیز در این مسیر همراهیهای خوبی هم از نظر معنوی و هم از نظر مادی با ما داشتند. برای مثال، در زمینۀ تهیۀ تجهیزات و وسایل این رشته که رشتهای هزینهبر و گران است، حمایت خانواده امری لازم و ضروری بود. البته در کنار این مسائل، خودمان هم تلاش و پشتکار داشتیم.
رقابت هم دارید؟
فاطمه: البته؛ ولی رقابت سالم!
از مدالهایی که تاکنون به دست آوردهاید برای ما بگویید.
فاطمه: من در سال ۲۰۲۳ مقام سوم تیمی در مسابقات المپیک دانشجویان جهان در چین را به دست آوردم. همچنین در سال ۱۴۰۱ نیز صاحبمقام اول مسابقات آزاد شدم. سال ۱۴۰۰ هم مقام سوم همین مسابقات را به دست آوردم. مقام اول تیمی در لیگ برتر کشور، مقام دوم انفرادی در مسابقات لیگ برتر و مقام اول تیمی در مسابقات المپیاد نوجوانان کشور از دیگر دستاوردهای من بوده است.
زینب: من هم مقام اول در مسابقات آزاد کشوری در سال ۱۴۰۲ را در کارنامه دارم و علاوهبرآن، دو مقام اول در مسابقات آزاد سال ۱۴۰۱، مقام اول انفرادی و تیمی در مسابقات المپیاد استعدادهای برتر نوجوانان، مقام اول تیمی در لیگ برتر کشور و مقام اول در مسابقات آنلاین آلمان را نیز به دست آوردهام. البته امسال هم با تیم هیئت کرمان در لیگ برتر حضور دارم که امیدوارم نتیجۀ خوبی به دست آوریم.
تابهحال کسی یا چیزی مانع ادامۀ کار یا ناامیدی و خستگیتان شده است؟
زینب: اهمیت هدف و علاقۀ زیادی که به این رشته داریم، باعث شده است که اگر مشکلی هم باشد همچنان با پشتکار و علاقه و قدرت بیشتر به مسیرمان ادامه دهیم.
جنسیت مانعی برای ادامۀ مسیرتان نیست؟
فاطمه: راستش، همه فکر میکنند رشتۀ تیراندازی یکرشتة مردانه است. اما در واقع جنسیت در این رشتۀ ورزشی ملاک نیست و کسی در آن موفقتر است که استعداد و تمرکز بالایی داشته باشد. حتی جالب است بدانید که خانمها نسبت به آقایان در این رشته به موفقیتهای بیشتری دست یافتهاند و برای مثال سهمیههایی که تاکنون برای المپیک ۲۰۲۴ پاریس بهدستآمده است را دختران کسب کردهاند.
این سؤال شاید قدری کلیشهای باشد، اما میخواهم بپرسم تمرینات ورزشی به درس و زندگی شما آسیبی وارد نکرده است؟
زینب: خیر؛ فقط سال کنکورمان تمریناتمان را کمتر کردیم و بیشتر روی درس متمرکز شدیم. البته تمرینات همیشه ادامه داشت، فقط کمتر شد.
در مورد ساعات و میزان تمرینهایتان برای ما بگویید.
فاطمه: اگر در اردوی تیم ملی باشیم، صبحها و بعدازظهرها هر روز تمرین داریم. صبحها از ساعت ۸ تا ۱۲ و بعدازظهرها هم از ساعت ۳ تا ۶ عصر. اما اگر در اردو نباشیم ۳ روز در هفته و هر روز دو ساعت و نیم به تمرین اختصاص میدهیم. البته در کنار تمرینات تیراندازی، برای موفقیت در این رشته حتماً تمرین بدنسازی و ورزش هوازی هم لازم است. بههمین خاطر سه روز در هفته تمرین بدنسازی داریم دو روز دیگر را صرف تمرینهای هوازی میکنیم.
از اهدافی که برای آیندۀ درسی و ورزشی خودتان دارید هم قدری برای ما بگویید.
زینب: هدف هر دوی ما در دنیای ورزش، به دست آوردن سهمیۀ المپیک و ایستادن روی سکوی آن و کسب مدال در مسابقات جهانی است. در زمینۀ درسی هم دوست داریم رشتههای تحصیلی دانشگاهیمان را تا مقطع دکتری ادامه دهیم.
چه پیامی برای دختران همسنوسال خودتان دارید؟
فاطمه: حتماً پرداختن به یک رشتۀ ورزشی را در برنامۀ زندگیشان قرار دهند؛ چراکه این کار باعث افزایش اعتمادبهنفس آنها میشود و در زندگی هم کمک مؤثری به آنها میکند.
خیلی عالی. ممنونم از شما. بهعنوان پایانبندی این مصاحبه، اگر صحبت یا حرف ناگفتهای هست بفرمایید. شنوندۀ آن هستیم.
فاطمه: ما دو خواهر، شباهتهای زیادی به همدیگر داریم. مثلاً رشتۀ تیراندازی رشتهایست که هم با تفنگ و هم با تپانچه میتوان در آن حضور داشت. اما هر دوی ما به رشتۀ تپانچه علاقه داشتیم و هر دو هم همین رشته را ادامه می دهیم و تقریباً در یک سطح هم هستیم. البته انتظار داریم دانشگاه حمایت بیشتری از ما بکند و همکاری لازم را با ما داشته باشد تا بتوانیم از زمانهایی که در اردو هستیم نهایت استفاده را ببریم.
از وقتی که به ما اختصاص دادید ممنونم. امیدوارم هر روز در مسیر موفقیت پیشتر بروید و به دستاوردهای بیشتری برسید.



