به گزارش آلاچیق خبر/ حمید علیرضایی، که خود سابقه درخشان خانوادگی در عرصه ورزش دارد، در جمع خبرنگاران با بیان اینکه از سال ۲۰۰۸ تاکنون هیچ شناگری از ایران به المپیک راه نیافته است، گفت: برادرم محمد علیرضایی، تنها نماینده ایران در شنای المپیک پکن، آخرین کسی بود که در این رشته سهمیه گرفت. متأسفانه پس از آن، نه‌تنها فاصله‌مان با سطح جهانی حفظ نشد، بلکه بیشتر هم شد.

*** شنایی که دیده نشد

وی با انتقاد از غفلت ساختاری نسبت به ورزش شنا افزود: در کشور ما، فوتبال سهم عمده توجهات و حمایت‌ها را به خود اختصاص داده و سایر رشته‌ها، از جمله شنای قهرمانی، در حاشیه مانده‌اند. این در حالی است که دین اسلام نیز از دیرباز به ورزش‌هایی همچون شنا توصیه کرده است.

علیرضایی با تأکید بر اینکه مسیر قهرمانی از کودکی آغاز می‌شود، گفت: باشگاه ما با ادغام دو مجموعه‌ فعال در این حوزه، یعنی استخر ستارگان و شهید بابایی، از سنین پایه یعنی پنج‌سالگی تا رده‌های قهرمانی، برنامه منظمی برای استعدادیابی و پرورش قهرمانان آینده در نظر گرفته است.

*** موانع قهرمانی؛ از چالش زیرساخت تا ناترازی انرژی

مدیرعامل باشگاه المپیک اصفهان، کمبود نیروی مربی متخصص، هزینه‌های بالای انرژی برای استخرها، و عدم حمایت مادی و روانی از ورزشکاران پس از دوران قهرمانی را از جمله چالش‌های جدی در مسیر پیشرفت شنا عنوان کرد و ادامه داد: در چنین شرایطی، تنها انگیزه و عشق ورزشکار است که مجموعه را زنده نگه می‌دارد.

وی با اشاره به حواشی محرومیت برادرش در المپیک ۲۰۰۸ گفت: شناگری که با پرچم ایران در المپیک حضور پیدا کرده، باید مورد حمایت ملی قرار گیرد، نه اینکه پس از بازگشت با ابهامات و محرومیت‌های گوناگون روبرو شود.

*** نسخه‌ای برای توسعه

علیرضایی در بخش دیگری از سخنان خود به برخی راهکارهای پیشنهادی اشاره کرد و گفت: ما نیازمند بازسازی و تجهیز مجموعه‌های فرسوده برای میزبانی رویدادهای معتبر هستیم. همچنین تأمین بخشی از هزینه‌های مکمل، شهریه، و بورسیه برای ورزشکاران مستعد، مسیر قهرمانی را برای طبقات مختلف هموارتر می‌کند.

وی همچنین از همکاری باشگاه با استخرهای استانداردی چون کردآباد، نور آتشگاه، سرتاوه سروش، مهتاب ۲، VIP هتل پیروزی و سالن بدنسازی سرتاوه خبر داد و افزود: برخی از این مجموعه‌ها حتی برای استفاده ورزشکاران حرفه‌ای کشور در آینده ظرفیت دارند.

در ادامه این نشست، علی علمازاده، رئیس هیئت‌مدیره باشگاه نیز به بیان دغدغه‌ها و مشکلات زیرساختی شنا پرداخت و گفت: نبود سالن تخصصی شیرجه و نادیده گرفتن واترپلو، حاصل کم‌توجهی به ورزش‌های پایه است. تا زمانی که این رشته‌ها را اولویت ندانیم، نمی‌توانیم انتظار رشد داشته باشیم.

وی با اشاره به مشکل تأمین آب و انرژی در استخرها تصریح کرد: هرچند برخی استخرها با چاه‌های اختصاصی فعالیت می‌کنند، اما چالش گاز و برق و الزام به رعایت دستورالعمل‌های بهداشتی همچنان برقرار است.

*** ثبات مدیریت؛ نیاز همیشگی ورزش

علمازاده در پایان با گلایه از تغییرات پیاپی مدیریتی در عرصه ورزش گفت: برای رسیدن به افق‌های بلندمدت، باید نگاه حمایتی دولت، ثبات سیاست‌گذاری، و کاهش بار مالی بر دوش باشگاه‌ها و ورزشکاران فراهم شود. تنها در این صورت است که می‌توان امید به شکوفایی رشته‌ای چون شنا داشت.