به گزارش آلاچیق خبر / رئیس اداره بیمه و درمان آبفای استان اصفهان با بیان اینکه تاکید مدیرعامل شرکت برافزایش مراکز درمانی طرف قرارداد و تسهیل دسترسی همه بیمه‌شدگان به خدمات درمانی با کیفیت است، خاطرنشان ساخت:در حال حاضر زمینه های همکاری با مجموعه درمانی “شهرک سلامت” مهیا شده و از کلینک قلب طنین ،چشم پزشکی آفتاب ،مرکز باروری و ناباروری پویش و رویش، داندنپزشکی سیواک وآزمایشگاه ملل جهت همکاری بازدید به عمل آمد تا رضایت کارکنان آبفا از دریافت خدمات درمانی بیش ازگذشته حاصل شود.
مسعودطغرایی در جریان این بازدید گفت : قرارداد آبفا با مرکز جامع تشخیصی و درمانی رسا که روش های روز دنیا را در زمینه تصویر برداری هسته ای ، آزمایشگاه مجهزو سایر درمان های مربوطبه بیماری سرطان را دارا می باشد ، یکی دیگر از اقداماتی است که در دستور کار قرار دارد.
در ادامه این بازدید مشاور امور بانوان با بیان اینکه حدود نیمی از جمعیت جامعه را بانوان تشکیل می دهند، عنوان کرد: بانوان به عنوان پایه های اصلی خانواده و محور اساسی سلامت، نقش ویژه ای در رشد و پیشرفت جامعه دارند، زیرا نه تنها مسئول سلامت خود هستند، بلکه بیشترین مراقبت ها را برای سلامت و بهداشت خانواده نیز انجام می دهند، از این رو استفاده از روش های درمانی و تشخیصی روز دنیا برای کارکنان و خانواده ها حائز اهمیت است.

به گزارش آلاچیق خبر ، فاطمه میر کاظمی معلم دبستان شهید محمد منتظری شهرستان برخوار، مدت ۱۲  سال است که در مقطع ابتدایی آموزش و پرورش خدمت کرده و در تمام طول این دوران به‌عنوان معلم مشغول به کار بوده است.

وی نقطه آغاز داستان محبت معلمی به دانش‌آموز بیمارش را این‌گونه روایت می‌کند: «در آبان‌ماه سال ۱۴۰۱ کارشناس آموزش ابتدایی اداره کل آموزش و پرورش که چند سال پیش در منطقه برخوار مشغول به کار بوده است و به این واسطه با بنده و آشنا بودند، طی تماسی از دانش‌آموزی که مبتلا به بیماری سرطان است و نیاز به معلمی دارد تا به‌صورت داوطلبانه به این دانش‌آموز تدریس کنند، توضیح دادند.»

 می پس از توضیحات کارشناس آموزش ابتدایی داوطلب می‌شود تا به دانش‌آموزی که مبتلا به سرطان است و معمولاً در هفته یک جلسه شیمی‌درمانی داشته است و توان راه‌رفتن نداشته تدریس کند.

خانم میر کاظمی بیان می‌کند: «به دانش‌آموزم معمولاً هفته‌ای دو جلسه و هر جلسه به مدت یک الی دو ساعت تدریس می‌کنم؛ البته تعداد جلسات و مدت تدریس هم باتوجه‌به وضعیت جسمی دانش‌آموز تغییر می‌کرد.»

وی باانگیزه حضورش در منزل دانش‌آموز را دادن روحیه و امید در قالب درس عنوان می‌کند تا وی روند درمان را به‌خوبی طی کند.

خانم معلم این‌گونه ادامه می‌دهد: «برای تدریس به دانش‌آموزم ازآنجایی‌که داوطلبانه این وظیفه را عهده‌دار شدم بدون هیچ چشم داشتی مشغول به کار شدم و برای حضور در کنار او زمان تدریس را متناسب با وقت کاری‌ام تنظیم کردم؛ باتوجه‌به نوبت صبح یا بعدازظهر بودن مدرسه محل کارم ساعت تدریس را هماهنگ می‌کردیم تا خللی در ساعت کاری بنده هم پیش نیاید؛ گاها هم اتفاق می‌افتاد پنجشنبه یا جمعه باتوجه‌به آمادگی دانش‌آموز و خانواده ایشان در منزلشان حاضر و مشغول به تدریس می‌شدم.»

دانش‌آموزی که درس‌خواندن را مجدداً و در پایه دوم با خانم میر کاظمی شروع کرده حدود یک سال و به علت بیماری از درس و مدرسه فاصله گرفته بود و خانم معلم با حضور در منزل دانش‌آموز درس و مدرسه را با او ادامه می‌دهد.

خانم کاظمی عنوان می‌کند: «بیماری فرزند خانواده روی روحیه سایر اعضای به‌ویژه مادر اثر گذاشته بود و با ورود بنده همانند عضوی از خانواده استقبال کردند.»

 ازآنجایی‌که فرزند دیگر خانواده به مدرسه می‌رود، دلیل مضاعفی می‌شد تا دانش‌آموز تمایل زیادی برای حضور در مدرسه داشته باشد و همین موضوع باعث شد تا درخواست داشتن معلمی برای درس‌خواندن را مطرح کند. تدریس در فضای مجازی هم نمی‌توانست جای خالی حضور معلم را در زندگی دانش‌آموز پر کند و همین موضوع هم دلیل تمایل دانش‌آموز به درس‌خواندن، آن‌هم به شیوه حضوری می‌شد.

خانم معلم از انگیزه خود برای تدریس داوطلبانه در منطقه برخوار این‌گونه می‌گوید: «اولین تعهدی که در بدو شروع به کارم در شغل معلمی داشته‌ام خدمت در جایی بوده است که دانش‌آموزان به آن نیاز داشته‌اند و درحالی‌که شرایط انتقالی بنده باتوجه‌به محل سکونتم در اصفهان هم فراهم بوده است اما ترجیح داده‌ام تا در منطقه‌ای فعالیت کنم که کودکان در آنجا بیش از جای دیگر به خدمت خالصانه نیاز دارند.»

تدریس به دانش‌آموز دارای بیماری سرطان به پایان نرسیده که داستان دیگری روایت می‌شود؛ خانم کامی توضیح می‌دهد: «دانش‌آموزی دیگری هم داشتم که پس از گذشت مدتی از ورود به مدرسه تمایلی به حضور در کلاس و مدرسه نداشت و حدود ۴ ماه به مدرسه نمی‌رفت که با معرفی اداره آموزش و پرورش منطقه برخوار داوطلب شدم تا با این دانش‌آموز هم، کار کنم.»

وی پس از جلسات متعدد درس را در قالب بازی و سرگرمی دنبال می‌کند و حضور در محیط بیرون از خانه که با همراهی و هماهنگی خانواده دانش‌آموز انجام می‌دهد و در نهایت موفق می‌شود تا او را روانه مدرسه کند.

خانم میر کاظمی حضور چندهفته‌ای دانش‌آموز در مدرسه را با اشتیاق بیان می‌کند و می‌گوید: «بااین‌حال که پس از حضور در مدرسه دیگر با در منزل ایشان حضور پیدا نکردم اما دانش‌آموز همچنان با من تماس می‌گیرد و ابراز محبت بکند و بسیار خوشحال هستم که موفق شدیم از تکرار پایه این دانش‌آموز جلوگیری کنم»

به گزارش آلاچیق خبر ، عشق به تدریس و ارتباط با دانش‌آموزان گوهری است که در وجود بسیاری از معلمان متبلور است و جلوه‌های ویژه‌ای را به ارمغان می‌آورد.

زهرا کافی موسوی معلم پایه ششم ابتدایی دبستان دخترانه شهید نجفیان شهرستان نجف‌آباد و یکی از این معلم‌ها است که با وجود ابتلا به بیماری سرطان، در تمام مدت با شور و شوقی وصف‌ناشدنی در کلاس درس حضور پیدا کرده و به دانش‌آموزانش درس عشق و محبت داده است.

این معلم فداکار اصفهانی ماجرای خود را چنین روایت می‌کند: «۷ ماه پس از ازدواج، همسرم را در اثر تصادف از دست دادم. آن روزها در شهرستان فریدون‌شهر تدریس می‌کردم و پس از این اتفاق، برادرم به طور ویژه از من حمایت کرد.»

او قدری تاریخ را ورق می‌زند و به مهرماه ۱۴۰۰ می‌رود: «در مهرماه سال ۱۴۰۰ برادر و شوهرخواهرم را در فاصله‌ی یک روز در اثر کرونا از دست دادم و این ماجرا حال روحی بدی را برای من پدید آورد.»

پس از فوت برادر، حال زهرا بد می‌شود. هر شب سر مزار او می‌رود، مدام گریه می‌کند، موقع تدریس عکس او را جلوی خودش می‌گذارد و دچار افسردگی می‌شود.

این معلم فداکار اصفهانی داستان را چنین ادامه می‌دهد: «بعد از اتفاقی که برای برادرم افتاد، پدرم مریض شد، روی تخت افتاد، دیگر بلند نشد و جمله‌ای صحبت نکرد. حالا من سنگ صبور همه‌ی خانواده‌ها و بچه‌های برادرم شده بودم.»

در نهایت این غصه‌ها، آرام‌آرام روی‌هم جمع می‌شود. بیماری‌ها یکی‌یکی و هربار به بهانه‌ای شروع می‌شوند ولی زهرا و دیگر اعضای خانواده متوجه دلیل آن نمی‌شوند. 

تا این‌که یک روز تابستانی، زهرا متوجه تغییری غیرعادی در ظاهر خود می‌شود و سراسیمه به پزشک مراجعه می‌کند و در نهایت یک هفته بعد و پس از انجام آزمایش‌های متعدد متوجه می‌شود که به بیماری سرطان مبتلا شده است. سرطانی که هیچ‌کس در خانواده‌ی او سابقه‌ی ابتلا به آن را نداشت.

خانم کافی‌موسوی می‌گوید: «تا آن روز که تغییرات غیرعادی اتفاق افتاده را دیدم، هیچ درد یا نشانه‌ای از بیماری نبود. به‌سختی از یکی از پزشکان متخصص معروف اصفهان نوبت گرفتیم. با وجود این‌که متوجه بیماری‌ام شده بودم، تلاش می‌کردم خودم را از تک‌وتا نیندازم. آن‌قدر که وقتی دکتر مرا دید، باورش نشد مریض باشم.»

دکتر از مشکلات او در زندگی می‌پرسد. زهرا اول پاسخ روشنی نمی‌دهد و بعد، پس از اصرارهای دکتر ماجراهای رخ‌داده را برای او شرح می‌دهد.

نظر دکتر عجیب بود: «شاید این قدری غیرعلمی به نظر بیاید. اما غم و غصه‌هایی که در زندگی داشته‌ای روی‌هم انبار شده و از شدت فشار روحی این اتفاق برای تو افتاده است.»

به‌هرحال، معاینات و آزمایشات لازم انجام می‌شود و ۲۵ شهریورماه، در اوج همه‌گیری کرونا جراحی برداشتن توده انجام می‌شود.

دکتر از موفقیت‌آمیز بودن جراحی خبر می‌دهد و می‌گوید به بخش‌های دیگر بدن هیچ آسیبی نرسیده است اما برای تکمیل روند درمان، باید شیمی‌درمانی و پرتودرمانی انجام شود. ولی زهرا می‌گوید که مایل است از ابتدای مهر در کلاس درس حاضر باشد.

دکتر به زهرا مجوز می‌دهد و او تشویق به انجام این کار می‌کند چون معتقد است این اتفاق، تأثیر خوبی در روحیه‌ی او خواهد داشت.

این معلم فداکار اصفهانی آن روزها را چنین روایت می‌کند: «۲۸ مهرماه بود که من برای اولین بار شیمی‌درمانی شدم و بعد از آن به توصیه پزشک عازم سفر شدم. در طول سفر با هر سختی و مشکلی که بود، کلاس را که به صورت مجازی بود، برگزار می‌کردم و به کسی هم اطلاع ندادم که چه اتفاقی افتاده است.

او این‌طور اضافه می‌کند: «در روزهای پس از شیمی‌درمانی، با درد و ناراحتی زیاد روی تخت می‌خوابیدم و تدریس را ادامه می‌دادم. اجازه نمی‌دادم صدایم لرزش داشته باشد تا دانش‌آموزان متوجه حال نامساعدم شوند. بچه‌ها را دوست داشتم، با آن‌ها به من خوش می‌گذشت و می‌خواستم این کار ادامه یابد.

خانم کافی‌موسوی در مورد دلیل انتخاب روز چهارشنبه برای شیمی‌درمانی چنین می‌گوید: «وقتی شیمی‌درمانی در روزهای چهارشنبه انجام می‌شد می‌توانستم تا روز شنبه استراحت کنم و برای کلاس آماده باشم.» 

شیمی‌درمانی هر ۱۵ روز یک‌بار در روزهای چهارشنبه انجام می‌شود و سه روز طول می‌کشد تا بدن زهرا به حال طبیعی خود برگردد. در اثر این درمان اشتهایش را از دست داده، تا مدتی بعد از درمان نمی‌تواند هیچ نوری را تحمل کند، لاغر شده، پوستش کشیده شده و درد شدید عضلانی دارد، اما نمی‌خواهد کلاسش را تعطیل کند.

گپ‌زدن‌های خودمانی با دانش‌آموزان و خوش و بش کردن‌های گاه و بیگاه، نمی‌گذارد آن‌ها بفهمند آموزگارشان بیمار است. زهرا علی‌رغم درد زیادی که تحمل می‌کند، ظاهرش را قوی و شاداب حفظ کرده است.

زهرا کافی‌موسوی ادامه می‌دهد: «از ۱۵ فروردین ماه پرتودرمانی شروع شد. یادم است همان روز، روز اول مدرسه در سال جدید بود. چند وقتی بود مدارس حضوری شده بود و من خوشحال بودم که پس از مدت‌ها دانش‌آموزانم را از نزدیک می‌دیدم. بنابراین صبح رفتم سرکلاس و بعد از ظهر پرتودرمانی کردم. این کار باید هر روز انجام می‌شد. دردی نداشت، ولی حالت گیجی که در اثر آن به وجود می‌آمد غیرقابل تحمل بود.»

با هر سختی و مشقتی که بود زهرا سال تحصیلی را به پایان می‌رساند و با انرژی و شوق خود برای تدریس دانش‌آموزان و همکارانش را به وجد می‌آورد. اگر ظاهر او گواه حرفش نبود، هیچ‌کس باور نمی‌کرد چنین بیماری سختی را از سر گذرانده باشد.

او در مورد دلیل رها نکردن تدریس در شرایط بیماری و انرژی و انگیزه زیادش در کار می‌گوید: «من ۲۹ سال در آموزش و پرورش کار کرده‌ام. دوست نداشتم این مسیر را با بیماری به پایان برسانم. بعد هم عشق به بچه‌ها و کار کردن به آدم روحیه می‌دهد. آدم وقتی در اوج جوانی همه‌چیزش را از دست می‌دهد سعی می‌کند این مسئله را در جای دیگری جبران کند و من این را با تدریس جبران کردم.»

به گزارش آلاچیق خبر ، اعظم سعیدیان فر، معلم دبستان سید احمد حسن‌زاده ناحیه ۶ شهر اصفهان است که کلاس درس را در بیمارستان بر پا کرده و فضای تعلیم و تربیت را برای کودکان به ارمغان برده است.

معلم ایثارگر اصفهانی در خصوص چرایی حضور در بیمارستان برای تدریس به کودکان بستری شده این‌گونه توضیح می‌دهد: «پدرم حدود ۱۵ سال مبتلا به بیماری سرطان بودند و به همین جهت بیشتر لحظات زندگیم را در بیمارستان سپری کردم و در نهایت ایشان سال گذشته علی‌رغم تمام تلاشی که کردیم دار فانی را وداع گفتند.»

سعیدیان‌فر به نوع سرطان پدر اشاره می‌کند و از دل‌مشغولی وی برای حمایت از سه دختر خود می‌گوید؛ همین مورد را دلیل امید پدر برای مبارزه با بیماری سرطان عنوان می‌کند اما کهولت سن و شرایط خاص بیماری کرونا اجازه حضور بیشتر پدر را در کنار اعضای خانواده نمی‌دهد.

خانم معلم از روزهای سخت این چنین می‌گوید: «تمام این روزها و لحظات را در بیمارستان کنار پدر بودم و درک کرده‌ام که خانواده‌ها علاوه بر اینکه بیمارداری می‌کنند تا چه اندازه‌ای شرایطی دشوار را سپری می‌کنند و هم از نظر مادی و هم از نظر روحی و روانی نیاز به حمایت دارند.»

خانم سعیدیان‌فر که سرگروه استانی پایه چهارم ابتدایی است از آشنایی با سازمان مردم نهادی در گروه‌های درسی سخن می‌گوید و به نیت خیرات برای پدر مرحومش و کمک به برداشتن بار روی دوش خانواده‌ها مسئولیت تدریس در بیمارستان را علی‌رغم همه دشواری‌های این مسیر و در دوران شیوع گسترده ویروس کرونا داوطلبانه می‌پذیرد.

معلم ایثارگر اصفهانی در خصوص ساعات کاری‌اش این‌گونه می‌گوید: «بدون دریافت هیچ‌گونه هزینه‌ای و یا مورد خاصی یکشنبه‌ها و سه‌شنبه یک ساعت ونیم الی سه ساعت بعد از ساعت کاری و بعدازظهرها به دانش‌آموزی که از درس عقب‌افتاده و مشکلات خاصی در ارتباط با بیماری خود دارد، تدریس کردم.»

خانم سعیدیان فر علاوه بر مشکلات جسمی، چالش‌هایی نظیر حفظ روحیه و نوع تغذیه را از مشکلات کودکان دارای بیماری‌های خاص می‌داند و باتوجه‌به اینکه برای کودکان بستری شده با بیماری‌های خاص، هر لحظه احتمال وخیم شدن بیماری نیز وجود دارد و شرایط روحی خانواده‌ها را برای همکاری دشوار می‌داند؛ اما با همه این تفاسیر خانواده کودک بیمار نه‌تنها با خانم معلم همراهی دارند بلکه از حضور فردی که بدون چشمداشت برای کمک آمده ابراز خوشحالی کرده و از حضور وی استقبال می‌کنند.

خانم معلم عنوان می‌کند: «خوشحالی کودکی که با او کار می‌کردم و خانواده او باعث انگیزه برای ادامه کار می‌شد؛ کودک هر هفته خوشحال و منتظربود تا درس را با همکاری هم ادامه دهیم؛ با تهیه هدیه کوچکی نظیر کتاب و امثالهم سعی می‌کردم باعث خوب شدن حال فرزندم باشم تا بهتر بتوانم هم درس جدید را با او کار کنم و هم اشکالاتش را برطرف کنم.»

خانم سعیدیان فر دانش‌آموزش را «فرزندم» خطاب می‌کرد و از عمل پیوند کلیه فرزندش حدود ۱۰ روز پیش خبر می‌دهد.

خانم معلم از سختی‌های کار در محیط بیمارستان این‌طور توضیح می‌دهد: «انگیزه دادن به دانش‌آموز ۱۰ساله ای برای تحصیل که تقریباً متوجه اتفاقات پیرامون خود هست و به دلیل بیمار در بیمارستان بستری است کار بسیار دشوار ای است و تمام تلاشم را کردم که انگیزه او را حفظ کنم.»

وی از سختی‌های رسیدگی به کودکان بستری شده و رعایت ظرافت‌های حضور در اتاق بیماران توضیح مختصری می‌دهد و باتوجه‌به اینکه سال‌های بسیاری با شرایط مشابه اما در بیمارستان دیگری مواجه شده بوده است اذعان دارد شرایط سخت خانواده‌ها را دراین‌خصوص کاملاً درک می‌کند و باانگیزه به کار تدریس در اتاق دانش‌آموز مشغول می‌شود.

حضور در بیمارستان و تدریس برای دانش‌آموز بستری شده در بیمارستان پایان ماجرا نیست، خانم معلم مدت ۸ سال است که در منطقه محروم حصه و به انتخاب خودش مشغول کار است و پس از ساعات کاری در روزهای یکشنبه و سه‌شنبه بلافاصله به بیمارستان رفته و تا حوالی ساعت ۱۷ ایثار را در بیمارستان تدریس می‌کند.

خانم سعیدیان‌فر با بیان اینکه، ۶ سال در منطقه قهجاورستان، یک سال محله جلوان اصفهان و تا به امروز در منطقه حصه مشغول به کار هستم، میگوید: «از ابتدای کار در منطقه حصه با شرایطی به‌مراتب نامطلوب‌تر از آنچه که تصور می‌کردم از لحاظ آموزشی، تربیتی و فرهنگی، مواجه شدم، بنابراین نیاز به حضور در آنجا را احساس کردم تا بتوان این منطقه محروم را نیز به نحو خوبی پوشش داد.»

خانم معلم دلیل ازخودگذشتگی را این‌گونه روایت می‌کند: «من هم در یکی از همین مناطق رشد کردم و این که جایگاه و نگاه خوبی به این مناطق وجود نداشت شرایط را سخت‌تر می‌کرد؛ معلمان خوب و پدرم به‌عنوان راهنما از دلایل موفقیت و رشد من بوده‌اند؛ من تمام آنچه را کودکان مناطق محروم احساس می‌کنند را درک می‌کنم.»

خانم سعیدیان فر به سرلوحه قراردادن توصیه پدر برای «عشق‌ورزیدن به مردم به‌ویژه کودکان» تأکید می‌کند و برای تدریس به دانش‌آموز دیگری در اردیبهشت‌ماه و در فضای بیمارستان آماده می‌شود.

خانم معلم با بیان این نکته  که،  با علاقه در این منطقه کارس را ادامه داده‌است، خاطرنشان می‌کند: «دوست‌داشتن مردم و هم نوع، مسیر زندگی را هموار می‌کند، من از تعامل با کودکان در هرجایی به‌ویژه منطقه حصه لذت می‌برم.»

به گزارش آلاچیق خبر ، در مقاله‌ای که در مجله ساینس به چاپ رسیده است، محققان خاطرنشان می‌کنند که یک ماده شیمیایی خاص که در این نوع دارو استفاده می‌شود می‌تواند ۳۲۰۰ دلار در هر گرم قیمت داشته باشد که ۵۰ برابر بیشتر از یک گرم طلا است.

برای پرداختن به این مساله مقرون به صرفه بودن، تیمی به رهبری اوهیون کوون پروفسور شیمی آلی، روشی ارزان قیمت برای تولید این مولکول دارویی از یک ماده شیمیایی به قیمت هر گرم ۳ دلار ابداع کردند. آنها همچنین توانستند این فرآیند را برای تولید بسیاری از مواد شیمیایی دیگر مورد استفاده در پزشکی و کشاورزی با کسری از هزینه معمول استفاده کنند.

محققان با استفاده از اکسیژن به عنوان معرف و مس به عنوان کاتالیزور برای شکستن پیوندهای کربن – کربن بسیاری از مولکول‌های آلی مختلف، این پیوندها را با پیوندهای کربن – نیتروژن جایگزین کرده و مولکول‌ها را به مشتقاتی از آمونیاک به نام آمین تبدیل کردند.

از آنجایی که آمین‌ها به شدت با مولکول‌های موجود در گیاهان و جانوران زنده تعامل دارند، به طور گسترده در داروسازی و همچنین در مواد شیمیایی کشاورزی استفاده می‌شوند. آمین‌های نام آشنا شامل نیکوتین، کوکایین، مورفین، آمفتامین و انتقال‌ دهنده‌های عصبی مانند دوپامین است. کودها، علف کش‌ها و آفت کش‌ها نیز حاوی آمین هستند.

بنابراین تولید صنعتی آمین‌ها بسیار مورد توجه است اما مواد اولیه و معرف‌ها اغلب گران هستند و فرآیندها می‌توانند مراحل پیچیده زیادی را برای تکمیل نیاز داشته باشند. با استفاده از مراحل کمتر و بدون استفاده از مواد گران قیمت، فرآیند توسعه یافته در دانشگاه UCLA می‌تواند مواد شیمیایی ارزشمندی را با هزینه بسیار کمتر از روش‌های فعلی تولید کند.

کوون در این باره توضیح داد: چنین اقدامی پیش از این هرگز انجام نشده بود و در کاتالیز فلزات سنتی از فلزات گران قیمت مانند پلاتین، نقره، طلا، پالادیوم و سایز فلزات گرانبها از جمله رودیوم، روتنیوم و ایریدیوم استفاده می‌شود. اما ما از اکسیژن استفاده می‌کنیم و مس یکی از فراوان‌ترین فلزات اساسی جهان به شمار می‌آید.

وی درباره جزییات روش جدید و استفاده از مس گفت: روش جدید از شکلی از اکسیژن به نام ازن، یک اکسید کننده قوی، برای شکستن پیوند کربن – کربن در هیدروکربن‌ها به نام آلکن و یک کاتالیزور مس برای جفت کردن پیوند شکسته با نیتروژن استفاده و مولکول را به آمین تبدیل می‌کند. به عنوان مثال محققان به جای ۱۲ یا ۱۳ مرحله‌ای که پیشتر برای تولید یک داروی ضد سرطان نیاز بود، اکنون این دارو را تنها در سه مرحله شیمیایی تولید کردند. بنابراین هزینه هر گرم را می‌توان از هزاران دلار به تنها چند دلار کاهش داد.

در مثالی دیگر، پروتکل تنها یک مرحله را برای تبدیل آدنوزین – یک انتقال دهنده عصبی و واحد سازنده DNA که کمتر از ۱۰ سنت در هر گرم است – به آمین N6 متیل آدنوزین انجام داد. آمین نقش مهمی در کنترل بیان ژن در فرآیندهای سلولی، تکاملی و بیماری ایفا می‌کند در حالی که هزینه تولید آن پیش از این به ۱۰۳ دلار در هر گرم می‌رسید.

گروه تحقیقاتی کوون همچنین موفق شده است هورمون‌ها، معرف‌های دارویی، پپتیدها و نوکلئوزیدها را به سایر آمین‌های مفید تغییر داده و پتانسیل روش جدید را برای تبدیل شدن به یک تکنیک تولید استاندارد در تولید دارو و بسیاری از صنایع دیگر نشان دهد.

به گزارش آلاچیق خبر، به مناسبت روز پزشک تعدادی از مسئولان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان میهمان یکصدمین جلسه علنی شورای اسلامی شهر اصفهان بودند.
پرویز کاشفی رئیس سازمان نظام پزشکی شهرستان اصفهان با اشاره به بی‌برنامگی‌ها در مدیریت امور اظهار کرد: مدیریت واحد شهری اگر محقق شود بسیاری از مشکلات که ناشی از ناهماهنگی میان دستگاه‌هاست برطرف خواهدشد و در این میان نقش شهرداری‌ها و شوراها باید موثرتر باشد.
وی با اشاره به آینده بخش درمان افزود: بسیاری از رشته‌های پزشکی دانشگاه‌ها و صندلی‌ها در حال خالی شدن است و خیلی از رشته‌ها دیگر داوطلب ندارد. در استان اصفهان با ۵ میلیون نفر جمعیت شش یا هفت نفر متخصص جراحی نوزادان داریم و باید بگوییم در آینده‌ای نزدیک اصفهان از وجود این متخصصان خالی می‌شود. 
رئیس سازمان نظام پزشکی شهرستان اصفهان گفت: بنابراین این یک هشدار است و از مدیریت شهری می‌خواهیم در خصوص تصمیمات پیرامون حوزه درمان چنین مواردی را نیز مدنظر قرار دهند.
وی در خصوص سرمایه‌گذاری در بخش سلامت عنوان کرد: در توسعه بخش بیمارستانی در رتبه پایین قرار داریم و در این راستا مدیریت واحد شهری می‌تواند حل کننده بسیاری از مشکلات باشد. 
کاشفی در خصوص توسعه بیمارستانی باید تلاش کرد، گفت: شورای اسلامی شهر اصفهان توسعه بخش درمان هم به صورت دولتی و هم خصوصی را در تصمیمات خود بگنجاند.

اصفهان نیازمند مرکز جامع سلامت مادر و کودک است

مهرداد معمارزاده رئیس دانشگاه امام حسین (ع) با تاکید بر لزوم توجه به فرزندآوری گفت: ۱۰۵۰ بیمارستان در کشور داریم که ۸ مورد آن تخصصی حوزه کودکان است و این نشان می‌دهد که بچه‌ها در سیاست‌گذاری‌ها مورد توجه نیستند.
وی با بیان اینکه شهر اصفهان نیازمند مرکز جامع سلامت مادر و کودک است، افزود: مادران پرخطر باید در محیطی امن مورد مراقبت قرار گیرند تا زایمان بدون خطری داشته باشند.
رئیس دانشگاه امام حسین (ع)با اشاره به سرطان کودکان گفت: بالاترین نرخ سرطان کودکان مربوط به اصفهان است. در بیمارستان سیدالشهدا (ع) ۳۸ تخت برای این بخش داریم اما اصفهان نیازمند مرکز تشخیص و درمان سرطان کودکان است که به توسعه توریسم سلامت نیز کمک می‌کند.
وی با بیان اینکه اصفهان ۸ هزارکارآفرین دارد گفت: این قشر در حوزه مشارکت‌های اجتماعی باید به سمت حوزه پزشکی سوق داده شوند. باید جلوی مهاجرت سرمایه را گرفت تا سرمایه‌گذاران به سمت توسعه بخش سلامت هدایت شوند.

وضعیت اقتصادی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مطلوب نیست

محمود اعتباری معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با بیان اینکه تعادل مالی دانشگاه منفی است، اظهار کرد: وضعیت اقتصادی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان مطلوب نیست و در تأمین دارو و تجهیزات دچار مشکل هستیم.
وی افزود: دانشگاه علوم پزشکی نیازمند کمک مدیریت شهری در این زمینه است تا برخی کمبودها جبران شود. البته بعضی کمبودها به گونه‌ای بوده که به صورت روزانه و هفتگی مشکل مردم را حل کرده‌ایم اما این ابزارها در کوتاه مدت قابل استفاده کرد.
معاون غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با بیان اینکه امروز با قاچاق برخی فرآورده‌ها روبرو هستیم که فیک و تقلبی هستند، گفت: بخش خصوصی نیازمند تزریق نقدینگی است و باید کمک شود تا این بحران را پشت سر بگذارد.

انتقاد از جذب پایین پزشک و سرمایه‌گذار در اصفهان

مینو موحدی با اشاره به جذب پایین پزشک و سرمایه‌گذار گفت: شرایطی که برای سرمایه‌گذاران ایجاد شده باعث می‌شود که آن‌ها در خارج از استان سرمایه‌گذاری کنند.
وی افزود: از کاهش جمعیت صحبت می‌کنیم، اصفهان در این خصوص آمار منفی دارد و برای رشد جمعیت کاری انجام نشده است.
موحدی با بیان اینکه آلاینده‌ها سبب ایجاد سرطان، زایمان زودرس و بسیاری دیگر از بیماری‌ها می‌شود، گفت: وقتی از مدیریت واحد شهری صحبت می‌کنیم برای حل یکپارچه چنین مشکلاتی است.