به گزارش آلاچیق خبر ، صغری هاشمی‌خورزانی، معلم فداکار فریدنی که متولد اول فروردین ۱۳۵۰ بوده و ۵۳ سال سن دارد و ساکن شهرستان فریدن است می‌گوید: «بنده ۱۲ سال سابقه کار در آموزش و پرورش را دارم و در این سال‌ها آموزگار کلاس اول بودم و از اول مهر ۱۴۰۲ مدیر دبستان نیکان با ۱۳۲ دانش‌آموز شده‌ام.»
وی با بیان اینکه چند سالی است که درگیری و مشکلات پا داشتم طوری که پزشک‌ها سال گذشته گفتند ممکن است تا ۲ سال دیگر نتوانی راه بروی، اظهار کرد: «۷ آذر ۱۴۰۲ نوبت عمل یکی از پاهایم را داشتم و تا ۱۲ روز، آتل بستم و پایم پس از آن تا ۳ ماه در گچ بود. پزشک ۳ ماه مرخصی استعلاجی برای بنده نوشته بود و شرایط سختی داشتم و با وجود عمل یک پا و مشکلات پای دیگر باید در منزل استراحت می‌کردم اما پس از ۲ هفته استراحت به مدرسه بازگشتم. روز قبل از انتخابات ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ گچ پای خود را بازکرده بودم و با همان درد، پای صندوق‌های رأی حاضر بودم.»
مدیر دبستان نیکان تصریح کرد: «منزل ما ۲۰ پله دارد و آسانسور ندارد و با وجود مشکلات پاهایم هر روز ۲۰ پله را پایین آمده و در بازگشت از مدرسه به‌سختی ۲۰ پله را بالا می‌رفتم. همچنین مدرسه هم ۲ طبقه است و در کل ۳۰ پله دارد و برای صبحگاه و سرکشی به کلاس‌ها با عصا این پله‌ها را هر روز طی می‌کردم و هر روز حدود ۵۰ پله را پایین و بالا می‌رفتم.»
هاشمی‌خورزانی ادامه داد: «هنوز هم پایم خوب نشده و پیچ و پلاک است و سال دیگر نیز دوباره عمل پای دیگر را در پیش دارم اما به‌خاطر عشق و علاقه به شغل معلمی، حاضر نیستم حتی یک روز را در منزل بمانم.»
وی تصریح کرد: «به‌خاطر عشق واقعی به دانش‌آموزان و معلمی، اگر روزی از مدیریت کنار بروم به کلاس اول بازمی‌گردم و آموزگار کلاس اول ابتدایی می‌شوم.»
مدیر دبستان نیکان شهرستان فریدن با اشاره به یکی از خاطرات شیرین خود این‌گونه گفت: «در سال‌های گذشته، دانش‌آموز کلاس‌اولی داشتم که پدر و مادر وی به‌خاطر اختلالات یادگیری که این دانش‌آموز داشت در شُرف جدایی بودند و بر سر این دانش‌آموز با یکدیگر اختلاف و مشکل داشتند.»
وی ادامه داد: «دانش‌آموز مذکور، الفبا را یاد نگرفته بود و فراگیری او ضعیف بود و تمرکز نداشت که آن دانش‌آموز را به منزل خود آوردم و در عرض ۳ ماه، همراه با مادر و تلاش خود دانش‌آموز با او کار کردم و چنان پیشرفتی کرد که همه متعجب شده بودند و مشکلات پدر و مادر نیز رفع شد.»
هاشمی‌خورزانی گفت: «به نظر من، معلمی که عاشق کار آموزگاری است و از تدریس لذت می‌برد و همواره در حال یادگیری و بالابردن توانایی‌های خود است، یک معلم موفق و کارآمد است. سپاس خدا را که بر بنده حقیر، منت نهاد تا به شغل شریف آموزگاری بپردازم و آرزوی موفقیت برای تمام آموزگاران سرزمینم را دارم.»
